Сè повеќе странци одлучуваат радикално да го променат животот и да се преселат во Србија, а меѓу нив е и Американецот Рали. По долгогодишно барање на идеално место, тој во оваа земја го најде токму она што му недостигало – чувството на дом, слобода и искрена човечка топлина.
Одвреме-навреме се појавуваат вести или видеа за Американци кои по само неколку посети на Србија одлучиле засекогаш да ја напуштат својата земја и да го продолжат животот токму таму. Еден од нив е и Рајли, Американец кој со години го барал своето место под сонцето – се обидел да се „скраси“ на Тајланд, Костарика и Словачка, но веќе десет години неговиот вистински дом е Србија.
Денес Рајли живее во Белград, каде работи како професор по англиски јазик, води турнеи во пабови и свири кантри и блуз музика. Во интервју за Јутјуб каналот „Attic Life“ открил што го задржало во Србија, кои биле неговите први впечатоци и зошто повеќе му се допаѓа животот таму отколку во Америка.
„Првата вечер отидов на Скадарлија и седнав во едно кафуле. Келнерот веднаш ме праша: ’Дали си Американец?‘. Потоа ми зборуваше за бомбардирањето на НАТО. На почетокот малку се исплашив – помислив: ’Ова не е баш идеален почеток на разговор‘. Но тогаш ми рече: ’Во ред е, ајде да ги пробаш нашите ќебапи‘ и ми плати вечера и ракија. Само изговори: ’Добредојде во Србија‘. Тоа ми остана длабоко врежано во сеќавањето“, раскажува Рајли.
Кога станува збор за јазикот, тој вели дека подобро разбира отколку што зборува. Се обидел да научи српски, но набрзо сфатил колку граматички е покомплексен од англискиот. Штом се откажав од случајот, сè стана полесно“, признава низ смеа. Иако изговорот му е туѓ, поважно му е луѓето да го разберат.
На оригинален начин ги опишува Србите: „Кога ќе ме прашаат какви се, јас велам – замислете Русија и Шпанија да имаат дете. Тоа ви е Србија“. Според него, Србија има словенска душа – кирилица, православие и ракија – но и медитерански темперамент, благодарение на нејзината близина со југот.
„Таа комбинација создава посебен шарм – топлина која потсетува на Италија или Шпанија“, додава тој.
Животот во Србија го научил, вели, да се опушти. „Моите пријатели од Америка забележаа дека не ги анализирам работите како порано. Сега едноставно велам: ’Је** сè. Тоа ми е омилен српски збор. Овде сè е побавно, луѓето се порелаксирани и тоа ми се допаѓа. Во Америка секој постојано брка нешто, дури и на помалите места постои притисок дека сè мора да биде совршено и веднаш“.
Рали веќе две години е свршен со Србинка и планира свадба. Тој вели дека мучкалицата му е омилено јадење, а туристите често ги носи и на локални гастрономски фестивали. „Полесно ми е да им објаснам на луѓето зошто останав овде – само велам: ’Имам Србинка‘, и сите веднаш климаат со главите“, раскажува тој со насмевка.
Особено бил воодушевен од чувството на сигурност: „Во Белград можам да шетам ноќе без никаков страв. Никој не ме вознемирува. Тоа во Америка го нема“.
На крајот, истакнал дека животот во Србија му нуди подобар баланс помеѓу работата и приватниот живот: „Ако имаш добра работа овде, имаш повеќе слобода отколку во САД. И значително подобар квалитет на живот. Овде се чувствувам навистина среќен“, заклучува Рајли.
