Луксузниот бренд Луј Витон (Луј Витон) произведува производи во вредност од 30,21 милијарди долари секоја година, а потоа тивко гори илјадници од нив.
Зошто еден луксузен бренд би ги уништил сопствените производи? Која е вистинската причина зад оваа практика што ги остава многу луѓе збунети?
Да бидеме јасни, не станува збор за непродадени, оштетени или неисправни производи. Луј Витон уништува совршено сочувани, луксузни производи, а секоја година се горат предмети во вредност од милиони долари. Зошто? Едноставно кажано, брендови како Луј Витон и Барбери ја користат практиката на уништување на вишокот залихи од финансиски причини. На пример, во Соединетите Американски Држави, брендовите можат да вратат до 99 проценти од увозните давачки ако уништат производи под царински надзор, што ја прави практиката финансиски одржлива. Но, тоа не е сè – уништувањето на стоката е исто така начин да се зачува ексклузивноста.
Страв од разредување на брендот
Луксузните брендови се загрижени дека продажбата на вишок по намалени цени или појавувањето на „сиви пазари“ би можело да го намали нивниот престиж. Со уништување на стока, брендовите контролираат кој ги носи нивните производи и осигуруваат дека тие остануваат симбол на ексклузивност. Овој чекор, иако контроверзен, има за цел да го одржи високиот статус и пожелноста на производот.
Сепак, оваа практика има сериозно влијание врз животната средина. Палењето облека значи емисија на токсични гасови и прекумерно депонирање, што е голем проблем за животната средина. Burberry, по јавните критики, вети дека ќе ги запре овие практики, додека Louis Vuitton не коментираше за ситуацијата.
Louis Vuitton produces $30.21 billion worth of product each year.
Then they quietly BURN thousands of it. On purpose.
I investigated why—and found the REAL reason behind it.
Here’s the dark secret billion-dollar brands don’t want you to know: pic.twitter.com/2DOvG2zGIX
— Vikram (@vikrammjha) April 22, 2025Во 2020 година, Франција усвои закон против отпадот кој забранува уништување на непродадени непрехранбени производи. Иако законот им наметнува нови обврски на брендовите за повторна употреба, донирање или рециклирање на производи, многумина се прашуваат зошто бил потребен таков закон ако брендовите не уништуваат редовно стока.
Зошто уништувањето е стратегија
За некои брендови, уништувањето на вишокот залихи станува дел од маркетиншката стратегија. Приказни како „Луј Витон согорува производи во вредност од 20 милиони долари“ создаваат таканаречена „возбуда“ и испраќаат силна порака: брендот е ексклузивен, не дава попусти и претпочита да уништува стоки отколку да ги продава по ниски цени. Тактиките како овие ја зголемуваат пожелноста на производите и градат желба кај потрошувачите.
Во светот на луксузот, перцепцијата е моќ. Она што луѓето го веруваат за еден бренд често е повредно од вистинската вистина. За брендови како Луј Витон, одржувањето на имиџот и ексклузивноста може да биде попрофитабилно од едноставната дистрибуција на производи.
И можеби вистинското прашање е – дали вие, доколку бевте на нивно место, би го направиле истото?
